Connect with us

НА ДЕНЕШЕН ДЕН

КНИГА ЗА МАКЕДОНЦИТЕ ОД 1918 ГОДИНА: Едно дете во српско, друго во грчко, трето во бугарско училиште, а сите се Македонци од иста куќа!

Published

on

БУГАРИТЕ ГО ЗАМЕНИЈА СВОЈОТ ТРНОВСКО-ШУМЕНСКИ ЈАЗИК СО СОФИСКО-ШОПСКИ ЗА ДА МОЖЕ ДА БИДАТ РАЗБРАНИ ОД ДЕЦАТА ВО ЕГЗАРХИСКИТЕ УЧИЛИШТА ВО МАКЕДОНИЈА! Блаже МИНЕВСКИ – Не се ретки случаите од една иста куќа едно дете да оди во српско, друго во бугарско училиште, трето во грчко, а по завршувањето да стануваат чиновници и поборници на српството, бугаризмот или грцизмот, – пишува Светозар Томиќ, инспектор во 1918 година во Министерството за просвета и црковни работи на Кралството на Србите, Храватите и Словенците. – Во Битола во учебната 1904/5 година имало осум разни пропагандни средни училишта: пет гимназии – турска, бугарска, грчка, романска и српска; три граѓански училишта – училиште на француските калуѓери Лазаристи, еврејска и американска протестантска мисија. „Почнувајќи од деведесетите години на деветнаесетиот век во Македонија, освен бугарската и српската пропаганда, почнуваат да работат и грчката, романската и австриската пропаганда. Агентите преку црквите наметнуваа народност на припадниците на соодветната црква. Секоја пропаганда, освен австриската, покрај црквата отворала и свои такаречени народни училишта и примала деца на издржување и воспитување, без оглед на која црква припаѓаат нивните родители. Школите биле пропагандни, ги имало секаде, а многу малку од нив биле квалитетни. Во Битола, на пример, во 1904/5 година имало осум разни пропагандни средни училишта: пет гимназии – турска, бугарска, грчка, романска и српска; три граѓански училишта – училиште на француските калуѓери Лазаристи, еврејска и американска протестантска мисија. Имало деца кои во текот на школувањето менувале по три-четири училипшта, а со училиштетот ја менувале и својата народност, односно национална припадност. Не биле ретки случаите од една иста куќа едно дете да оди во српско, друго во бугарско училиште, трето во грчко, а по завршувањето да стануваат чиновници и поборници на српството, бугаризмот или грцизмот“, пишува Светозар Томиќ, инспектор во Министерството за просвета и црковни работи на Кралството на Србите, Храватите и Словенците во книгата посветена на „Македонија и Македонците“, печатена во 1918 година во Државната кралска печатница во Белград. Заедно со Томиќ, како коавтор на книгата за македонското прашање, едно од најважните политички прашања, како што велат авторите, за кое многу се пишувало и расправало, е потпишан и Јован Марковиќ, началник во Министерството за надворешки работи на Кралството. Станува збор за книга составена од богат материјал расфрлан по разни списанија, книги, брошури и новински статии, кои го третираат македонското прашање, притоа, според Томиќ и Марковиќ, етнографските статистики и прегледи на македонското население, кои ги правеле Србите, Бугарите и Грците, секогаш биле само „пропагандистичка литература без научна база“. Србинот Томиќ признава дека пропагандните ги одмакедончуваат Македонците „Еден наш професор, – сведочи Томиќ за некој Македонец, српски професор, – роден од Воден, има роден брат кој се изјаснува како Грк, а татко и мајка кои одат во бугарската црква и се изјаснуваат како припадници на бугарската народност. Во Битола, во 1905 година, тројцата браќа Талевче, браќата Стефан, Никола и Димитрије, добри трговци, припаѓале на три народности: бугарска, романска и грчка народност. Според тоа, Македонците не се ниту Бугари, ниту Срби, ниту Грци, а поделба на вакви националности е направена од пропагандите во Македонија. Како инаку би се докажувало дека една мајка и еден татко можат да имаат три деца од разни националности! Пропагандната борба меѓу Србите и Бугарите во Македонија не е национална туку политичко-полициска борба, која со тортури сака од Македонците да направи Срби или Бугари. Старите луѓе, – вели Томиќ, – црвенееја од срам а од страв ги кршеја прстите за делата на своите деца. Многупати, на пример, лично слушав како Младен Рајов од Скопје го проколнува својот син Ѓорѓе, секретар на бугарската митрополија во Скопје, затоа што му ја навлече омразата на целата околина врз куќата. Објективниот истржувач не може да прифати дека Павле Хаџиевски, српски учител во Галичник, е Србин, а неговиот брат Јосиф Хаџиевски, бугарски учител, Бугарин. Или двајцата браќа се Бугари, или двајцата се Срби, но кога еден е Бугарин а другиот Србин, тогаш очигледно не се ни Бугари ни Срби туку Македонци.“ Според Светозар Томиќ, сите Бугари го докажуваат бугаризмот на Македонците со тоа што го прифатиле бугарскиот егзархат во Цариград за поглавар на новосоздадената црква на местото на дотогашната грчка патријаршија, односно, наместо грчка, прифатиле словенска служба. Словенската служба била укината со укинувањето на Охридската архиепископија и Пеќката патријаршија. Значи, вели Томиќ, факт е дека сето она што денес Бугарите го имаат во Македонија а врз основа на што изведуваат заклучок „дека Македонците се Бугари“ е последница на создавањето на Егзархијата во Цариград. Егзархатот го создадоа интересите на официјална Турција и словенофилството на Русија а Бугарите од него извлекоа корист и со тоа нанесоа најголема несреќа на словенското население во Македонија и Стара Србија. Да не постоеше Егзархијата, онаква каква што беше, немаше да ја има онаа жестока прогандистичка хајка во Македонија, а не би се случила ни Втората балканска војна, смета тој. Македонските Словени, со Србите, Хрватите и Словенците, ја сочуваат групата на вистински и чисти Јужни Словени, пишуваат Томиќ и Марковиќ во книгата „За Македонија и Македонците“. Бугарите исто така се сметаат за Јужни Словени, велат авторите на книгата, но тие се настанати со мешање на мали јужнословенски племиња, кои живееле меѓу Дунав и планината Балкан, со татаро-турските племиња Бугари, Печенези, Кумани и Татари. Бугарофоните имаат владеено со Македонија во два наврати околу 135 години. Првиот период на бугарско владење траел 100 години од 861 до 960 година, кога Бугарите биле речиси диво племе кое ги завладеало Македонците кои веќе имале своја цивилизација а освен тоа и веќе над два века живееле под Византијците. Исто така, христијанството кај Македонските Словени е многу постаро од христијанството кај Бугарите. Токму затоа Кирил и Методиј, по враќањето од Моравија, не одат во Бугарија туку во средниот и западниот дел на Балканскиот полуостров, меѓу чистите Словени. Државниот јазик на Бугарската држава во тоа време бил сосема туѓ за словенските проповедници, односно Бугарите зборувале на турско-татарски јазик. Бугарскиот двор, владата и бугарските болјари отсекогаш чувствувале дека Македонците не се нивен народ и токму поради тоа никогаш својот државен центар не го поместувале кон Македонија. Со Македонија владееле како со сите земји надвор од Бугарија. Вториот период на бугарско владењето во Македонија е во првата половина на 13-от век и тој, со мали прекини, трае 32 години. Бугарија тогаш била малку покултурна држава а претопувањето на Бугарите, Печенезите и Куманите со Словените веќе било речиси сосема завршено. Доколку овој период на бугарско владеење бил подолг, доколку биле средени политичките прилики на Полуостровот, Бугарите веројатно би можеле да влијаат колку-толку етнички на Македонските Словени. Бидејќи ништо не им одело од рака, а центарот на нивната држава бил далеку, во Трново, значи далеку од Македонија, тие не оставиле никаква трага од нивното владеење во Македонија меѓу Македонските Словени. Според Томиќ и Марковиќ, српски националисти, се разбира, српското владеење со Македонија траело 131 година, нешто помалку од Бугарското, но владењето било без прекин, и за разлика до Бугарите, како што велат, Србите граделе разни таканаречени задужбини, манастири и цркви, мислејќи дека на таков начин ќе влијаат врз претопувањето на Македонците. Се разбира, и тоа не успеало, односно македонскиот народ не бил избришан од лицето на земјата, иако од петни жили запнувале и Србите и Бугарите. ЕГЗАРХИЈАТА Е РУСКО МАСЛО Бугарија ја изгубила политичката и црковна самостојност во 1393 година; Турците ја окупираат а црквата ја потчинуваат на Цариградската патријаршија. Одеднаш целиот бугарски народ е претворен во раја и сите станале робови. Во текот на 15 и 16-ти век, султаните со сила и специјални укази го населувале Балканскиот полуостров со Турци од Мала Аззија, а тоа населување најмногу ја опфатило Бугарија. Оттаму денес, велат авторите на книгата пред деведесет години, во Бугарија како држвата има 800.000 души, ако не и повеќе, вистински Османлии. До доселувањето на овие населеници, Бугарите ја одржувале својата бројна надмоќност, но по овие преселби тие се губат во јавниот живот. Освен тоа, Фанар, односно Цариградската патријаршија, за да може да поставува свои луѓе за митрополити, владици, свештеници и игумани во Бугарија, постојано притиска пред Портата дека Словените не се сигурни за да бидат поставени на такви места. Портата тоа го примала како вистина и по само неколку години од окупацијата, сите Бугари, виши црквени службеници, биле заменети со Грци. Патријашијата имала свои привилегии врз основа на кои можела да отвора грчки училишта. Во тоа време пропагандата во Бугарија било толку засилена што само селаните и овчарите говореле бугарски а целото останато население, како градското така и побогатото селско население говорело само грчки и турски. Дури и градските чорбаџии се срамеле да кажат дека се Бугари. Ваквата состојба во Бугарија траела од крајот на 14-ти век до триесетите години на 19-ти век до кога речиси сосема била уништена бугарската национална свест. Професорот Дринов, опишувајќи го животот на бугарскикот народ под Турците, вели дека Бугарите под турска власт биле подјармени, потиштени и разорени до крајна беда. Не постоеле како нација, јазикот речиси им се изгубил, а постоеле само како хора, група луѓе, простаци и глупаци, како што вели. За разлика во Бугарија, во Македонија никогаш работите не стигнале до ваквата сотојба; Македонците, вели Томиќ, постојано се бунтувале, водела борби со Турците, го зборувале својот јазик и никогаш не биле глупаци, како што вели Дринов за Бугарите. Дека е така, можед а се види прво од книгата на хиландарскиот калуѓер Паисие од 1762 а потоа и од залагањето на Рутен Венелин 1830 година, кои го повикуваат бугартскиот народ да се пробуди од сонот, да се сети на своето минато и да ги бара своите народни права кои во тоа време ги имале други народи во турското царство. Паисиевиот глас не го слиушнал никој, а Венелиновиот слабо бил слушнат во земјата, но сепак го слушнале бугарските интелектуалци што живееле во Русија. Двајца од нив, од Одеса, Априлов и Палаузов одат во Бугарија и во Габрово го отвораат првото бугарско училиште во 1833 односно 1835 годинаљ. Официјална Русија преку свиојата дипломатија свесрдно ја помага работата на Венелин за будење на Бугарите и ширење на бугаризмот, затоа што тоа одело во нејзина полза. Со тајниот план на Русија, преку дејствувањето на Венелин полека отпочнува таканереченото цркивно движење кое инсистира на словенска служба и народни владици. Словените веќе не можеле да ги трпат митрополите, владиците и свештениците од грчка националност па поради тоа го прифатиле тоа движење и почнале да праќаат пратеници во Цариград и да пишуваат молби до султанот за поставување за вкладици луѓе од народот кои го знаат народниот јазик. Центар на тоа движење во Македонија бил Велес. Агитацијата била жива и остра, и тоа траело десетина години од 1860 до 1870 година, кога првпат доаѓаат во допир Македонците и Бугарите. Идејата за ослободување од грчките свештеници и желбата за словенска служба, а со тоа и наклонетоста кон Русија како заштитиничка на православието во Турција, ги соединува сите подржувачи на движењето и сите се почувствувале како една целина. Како центар на тоа движење во Бугарија бил градот Софија, град во кој се говори шопски јазик. Во седумдесетата година на деветнаесетиот век, по силни локални борби и интервенција на официјална Русија, но и наколонетост кон таа идеја нја Портата, доаѓа до оснивање на словенска црква во Турција под назив Бугарска егзархија со седиште во Цариград. Кон егзархатот во Цариград пристапуваат сите епарии во Бугарија, освен неколку во приморјето, потоа нишката епархија со Пирот и Врање во Србија, а од Макоденија само велешката. После 1872 година егзархијата добива епископи во Скопје и Охрид а подоцна и во неколку други епарахии. Факрт е дека Патријаршијата и грчкото свештенство го плачкале словенското население но во народот ја зачувале верата и не им наметнувале хеленизам, сметаат авторите на книгата, додека бугарските патриоти веднаш преку црквата почнуваат да наметнуваат бугаризација и бугарска народност. Првите денови по востановувањето на егзархијарта ги сменуваат сите свештеници со свои луѓе и сите верници ги заведуваат во книгите како Бугари. Оваа очигледно бугаризирање на Македонците полека предизвика контра-движење, односно многу села и градови отворено почнале да бараат да не се напушта патријаршијата. Меѓу 1870 и 1880 пропагаторите на Егзархијата работеле на тоа што повеќе луѓе во Македонија да ја признаат и прифатат Езархијата. Во тоа помагаат Русија и руската дипломатија, руските интелетуалци и турската власт. БЕЛА СВИЊА, ЦРНА СВИЊА – САМО НЕКА СЕ УБИВААТ! Како и да е, Берлинскиот конгрес им донесува на Бугарите држава без проливање крв, сметаат Томиќ и Марковиќ, а тоа уште повеќе ги охрабрува да ја засилат пропагандата преку Егзархијата која сега добива директна поддршка и од бугарската држава. Од осумдесетите до деведеститете година на деветнаесттиот век, Бугарија заселено работи во Македонија преку книги и училишта. Отвораат училишта насекаде, но бидејќи немаат спремни учители, поставуваат за учители едвај писмени граѓани, меанџии, терзии или ученици со завршен прв или втор клас основно училиште. Поради тоа школите биле исклучително лоши, неквалитетни, но добри за пропаганда и за бугаризаација на населението, сметаат авторите. Плата на учителите се одредувала според бројот на учениците, од осум ( 180 франци) до 24 турски лири, или 540 франци годишно. Книжевниот јазик кој се протежирал во овие училишта бил заснован на трновско-шуменското наречје, кое Македонците многу тешко, всушност воопшто не го разбирале. Децата учеле збор по збор, па затоа училиштата немале никакви резултатите, односно со години се учеле само зборови за да може нешто да се разбере. Во гимназијата во Скопје, и во другите средни школи, имало подготвителен клас затоа што децата не можеле да го следат предавањето на бугарски јазик. Гледајќи дека со тој јазик нема да направат ништо, Бугарите го заменуваат трновско-шуменскиот јазик со софиско-шопски, кој имал поголем број зборови кои можеле да бидат разбрани од децата во Македонија. Значи, вели Томиќ, Бугарите полека почнале да го прилагодуваат својот јазик на јазикот што го зборувале Македонците, па денес таканаречените културни Бугари заборуваат македонизиран бугарски јазик. Се разбира дека ни Србите не стоеле со скрстени раце. Од деведесетите години на деветнаесетиот век и тие почнуваат нагло да отвораат свои училишта секаде каде што власта допуштала и, како што велат авторите на книгата, бидејќи српските школи биле многу подобро уредени а наставниците подобро подготвени од бугарските наставници, одреден број таканачерени егзархиски места почнале да бараат српски свештеници и српски училишта. Плашејќи се од српски успех на теренот, Бугарите почнуваат да применуваат терор, односно основаат одбори за сузбување на српската пропаганда. Тогаш почнуваат првите убиства на Македонците меѓу себе, затоа што едни следат настава во бугарски а други во српска училипте, односно затоа што одат во српска, или патријашиска, а не во бугарска, егзархиска црква. Така во тие неколку години се убиени Петре Ташев, претседател на српската црковна училиште во Башино село, потоа Ѓорѓе Патриотот од Гевгелија, прота Ташко од Куманово, поп Кочо Минов од Кожле, поп Марко од Кочани, учителот Нешо Георгиевиќ од Чучер. За време на службувањето на битолчанецот Димитар Ризов како бугарски трговски ангент, односно конзул во Скопје, а бидејќи тој е еден од одродените Македонци во тоа време кој се бори за бугарската кауза во Македонија, покрај убиствата на неколку учители од српската пропаганда во Македонија, организирани се и меѓусебни тепачки меѓу учениците. Така на 18 јануари 1899 година учениците од сите средни бугарски училишта во Скопје, околу 210 ученици, ги нападнале македонските деца од српското нижо училиште во Тафталиџе, па биле ранети 17 деца, а неколку учители одлежале неколку месеци затвор во Куршумли ан. На Лазарева сабота истата година, во пет часот попладне, од страна на Александар Катлановче, егзархиски бездомник, кој извршувал разни злосторства по одлука на бугарскиот двор, со нож, на прагот од својот дом, бил убиен Томе Јованов, најугледниот трговец во Скопје, и претседател на српската црковна училишна општина. Македонскиот народ, оној што останал надвор од братоубиствените пропагандни пресметки, бил свесен дека Бугарија и Србија всушност со сите средства се обидуваат да ја приграбат Македонија за себе, знаејќи дека тоа можат да го направат единствено според принципот што Турците со години го повторувале: „Бела свиња, црна свиња, сеедно, само нека се убиваат.“

Continue Reading
Advertisement Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

НА ДЕНЕШЕН ДЕН

ТРИ СЦЕНИ ОД МАКЕДОНИЈА ОД 15 ВЕК: Има христијански калуѓери, од кои некои се Грци, некои Македонци…!

Published

on

Continue Reading

НА ДЕНЕШЕН ДЕН

КОТЛАР: Британецот Брејлсфорд пишуваше дека „бунтовните балади со името Македонија се доказ оти Македонците имаат татковина“!

Published

on

Кога станува збор за македонскиот народ, за македонскиот јазик, добро е да се потсетиме на еден запис на британскиот новинар, општественик и познавач на македонските и балканските околности Хенри Ноел Брејлсфорд веднаш по Илинденското востание, вели проф. д-р Наташа Котлар. Таа на својот профил на Фејсбук објавува: – Тие [Македонците, б.н.] се народ врзан за почвата, вкостени во своите села со ограничен опсег на чувства, кои побожно се вртат околу нивните планини, нивните реки и нивните древни цркви. Нација на селани, што тргнува со вакви конзервативни одлики, бргу ќе развие вистински патриотизам…Нивните балади за бунт, во кои зборот ‘МАКЕДОНИЈА’ се јавува во секој рефрен, докажуваат дека тие имаат татковина, објави универзитетската професорка Котлар од Институтот за историја од Скопје, на својот Фејсбук-профил.

Continue Reading

НА ДЕНЕШЕН ДЕН

ВРАТЕНО СЕЌАВАЊЕ: Во „Прохор Пчински“ на македонски и на српски поставена спомен плочата за АСНОМ, која во минатото беше отстранета

Published

on

Во Параклисот на манастирот Св.Прохор Пчински во Република Србија поставена е спомен плочата за одржувањето на АСНОМ во овој манастир на 2 август 1944 година, јави дописникот на МИА од Белград. Двојазично, на македонски и српски јазик на спомен обележјето пишува: На 2 август 1944 година на ова место е одржано првото заседание на Антифашистичкото собрание на Народното ослободување на Македонија, каде народните изабраници донесоа историски одлуки со кои се воспостави државноста и самобитноста на Македонскиот народ, изразувајќи ја својата определба да живеат заедно со народите на Југославија. Спомен плоча на АСНОМ во манастирот и други обележја имаше и во минатото, но поради несогласувања во црковните и политичките односи меѓу Македонија и Србија, во минатототаа беше отстранета. А потоа во Пелинце беше изграден Меморијалнит музеј, како замена за она што беше прекинато во Прохор Пчински. Државно-црковна делегација предводена од претседателот Стево Пендаровски, министерката за одбрана, Славјанка Петровска, пратениците во Собранието на Република Македонија, Мирослав Јовановиќ и Лидија Тасевска, Кумановско-осоговскиот митрополит г. Григориј и Епископот Стобиски г. Јаков, како претставници на Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија, и претставници од Сојузот на борците на НОБ, денеска ќе положат венци пред оваа спомен плоча. Од српска страна, на чествувањето ќе присуствуваат министерот за надворешни работи на Република Србија, Никола Селаковиќ и Епископот врањски г. Пахомије, како претставник на Српската Православна Црква.

Continue Reading
Advertisement
Вести1 hour ago

Лишени од слобода 4 лица, учествувале во тепачка во Радовиш

Вести1 hour ago

Младо момче нападнато од неколку лица во Струмица

Вести1 hour ago

Скопјани се тепале во двор

Вести2 hours ago

Каков ефект ќе донесе прогресивното оданочување?

Вести9 hours ago

Скопјанка со возило излетала од коловозот, се здобила со тешки телесни повреди

Вести9 hours ago

Димитриеска Кочоска: СДСМ да се фалат за друга тема, на темата економија губат 100:0

Вести9 hours ago

Почина жената од Неготино која беше крвнички претепана од партнерот!

НА ДЕНЕШЕН ДЕН12 hours ago

ТРИ СЦЕНИ ОД МАКЕДОНИЈА ОД 15 ВЕК: Има христијански калуѓери, од кои некои се Грци, некои Македонци…!

НА ДЕНЕШЕН ДЕН12 hours ago

УТРЕ Е СВ. АНА: Православните христијани го празнуваат успението на мајката на Пресвета Богородица

НА ДЕНЕШЕН ДЕН12 hours ago

КАЛЕНДАР НА МПЦ: Денеска е Успение на Св. Ана, мајката на Богородица

ХРОНОЛОГИЈА2 weeks ago

ЧЕРЧИЛ ЗА НАШАТА ДРЖАВА: ЦЕЛАТА ИСТОРИЈА НА ЕВРОПА Е ПОВРЗАНА СО МАКЕДОНИЈА, ЗАТОА СИТЕ ЈА НЕГИРААТ

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 weeks ago

НА ДЕНЕШЕН ДЕН: Роден е Александар Македонски – од мајка му добил копнеж за херојска слава, од татко му Филип војничка дарба

Вести2 weeks ago

Перо Камиказа: Татко ми, кој е жив и е од Егејска Македонија, на 95 години ми рече да ви ги поставам следните прашања

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 weeks ago

НА ДЕНЕШЕН ДЕН: Бугарските фашисти во Софија ги стрелаа македонските поети и патриоти Никола Јонков Вапцаров и Антон Попов

Вести4 weeks ago

СЕ ОГЛАСИ СПАСЕНИОТ МАКЕДОНЕЦ – еве што изјави за грчките медиуми, на копно беше поздравен со аплауз (ВИДЕО)

Вести4 weeks ago

Грчева открива детали од протоколот од кои ќе ви се крене косата: Документот треба да се запали

Вести4 weeks ago

Тасевски до СДСМ: Го потпишете ли она француско гомно сервирано од Бугарите, за дваесетина години вашите деца ќе мислат дека се Бугари

Вести3 weeks ago

Арсова го растури Османи – министерот без одговори на забелешките за францускиот договор

Вести2 weeks ago

ГОВОРОТ НА ОМРАЗА НЕ ПОЧНАЛ ОД ВЧЕРА: Македонците ги мразат Бугарите, пишувал британскиот весник Тајмс уште во 1915 година

Вести4 weeks ago

А како Бугарија дозволила два милиони „Бугари преку ноќ во 1944та да станат Македонци?

НА ДЕНЕШЕН ДЕН3 months ago

НА ДЕНЕШЕН ДЕН: Oд предавство во Могила загинаа војводите Цветков и Дедо Андреја со 14 комити во бој со 300 души аскер

Вести3 months ago

КОВАЧКИ: Ковачевски и СДСМ да кажат дали знаеле и дали учествувале на средбите на Талат Џафери со лица кои се ризик за безбедноста

Вести3 months ago

Мицкоски: ВМРО-ДПМНЕ нема да поддржи отворање на Уставот

ХРОНОЛОГИЈА3 months ago

РАЃАЊЕ НА МАКЕДОНСКАТА НАЦИЈА ЕП 04

НА ДЕНЕШЕН ДЕН4 months ago

Денеска е Велигден

НА ДЕНЕШЕН ДЕН4 months ago

Свети Георгиј Исповедник

ХРОНОЛОГИЈА4 months ago

РАЃАЊЕ НА МАКЕДОНСКАТА НАЦИЈА ЕП 03

НА ДЕНЕШЕН ДЕН4 months ago

ВОЗБУДЛИВА ПРИКАЗНА ЗА МОШТИТЕ: Ова е вториот гроб на светиот Лазар во Ларнака на Кипар

Лајфстајл4 months ago

Концертен рекорд на Ацо Пејовиќ во СКОПЈЕ: Над 12.000 луѓе наизуст пееле, публиката „во транс“ на песните од Тома!

Вести4 months ago

ЗГРОЗЕН СУМ ОД ОВАА ДРЖАВА И СУДСТВО – се огласи таткото на загинатата Викторија, мајката се гушеше во солзи!

Историја

ЛЕГЕНДИ2 weeks ago

Антон Попов

Антон Попов (с. Игуменец, Петричко, Пиринска Македонија, 23. VII 1915 – Софија, 20. X 1942) – македонски поет, раскажувач, новинар,...

ЛЕГЕНДИ2 weeks ago

Никола Јонков Вапцаров

Никола Јонков Вапцаров (Банско, Пиринскиот дел на Македонија, 24. XI 1909 – Софија, 23. VII 1942) – е македонски поет...

ХРОНОЛОГИЈА2 weeks ago

ЧЕРЧИЛ ЗА НАШАТА ДРЖАВА: ЦЕЛАТА ИСТОРИЈА НА ЕВРОПА Е ПОВРЗАНА СО МАКЕДОНИЈА, ЗАТОА СИТЕ ЈА НЕГИРААТ

Винстон Черчил е еден од поважните политичари на 20 век. Најпознат е по неговата улога во Втората светска војна како премиер...

ЛЕГЕНДИ4 weeks ago

Петар Самарџиев  (1877 – 1906 )

Петар Самарджиев (1877 – 21.VI 1906 ) е македонски револуционер, Тиквешки војвода на Македонската револуционерна организација. Бил член на тајниот...

МАКЕДОНСКИ КРАЛЕВИ1 month ago

Последниот антички македонски крал Персеј (212-165 п.н.е) ,владеел од 179 до 168 година пред нашата ера. Тој бил син на...

ЛЕГЕНДИ1 month ago

Александар Кошка ( 1873 – 1907 )

Роден е роден 1873 година во влашкото село Гопеш, Битолско. Во Битола се школува во Романската гимназија, а потоа студира...

ЛЕГЕНДИ1 month ago

Александар Китанов – Сандо

Александар (Сандо) Китанов (1881 –23. XII 1906) е македонски учител, револуционер и војвода. Бил активен член на Македонската револуционерна организација...

ЛЕГЕНДИ1 month ago

Александар Евтимов (1874 – 1939)

Александар Евтимов (1874 – Софија, 1939) е македонски револуционер, преспански и прилепски војвода на ТМОРО, учител и публицист. Учествувал во...

ЛЕГЕНДИ1 month ago

Алберт Сониксен (1878 – 1931)

Алберт Сониксен (5. V 1878 – 16. VIII 1931) е американски новинар и публицист, кој ја поддржува македонската револуционерна борба....

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА2 months ago

МИСТЕРИЈАТА ТРАЕ: Македонското национално прашање му пресуди на Кочо Рацин!?

Рацин бил смртно ранет, но не починал веднаш, туку неколку часа подоцна. Иако имало доволно време да биде однесен до...

Популарни вести