Connect with us

ЛЕГЕНДИ

Димитар Ангелов – Габерот

Published

on

Димитар Ангелов – Габерот (14. X  1916 – 10. VI 1943) е македонски деец на комунистичкото движење и еден од организаторите на Народноослободителното движење во Тиквешијата, воен раководител.

Бил член на МК на КПЈ во Кавадарци од 1940 година. По фашистичката окупација бил учител во селата Дабниште и Радња, а во 1942 година преминал во илегала. Наредната година бил политички комесар на Тиквешкиот НОПО „Добри Даскалов“ и на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ . Загинал во поставена заседа од бугарската војска и полиција при преминот на Црна Река. Опеан е во повеќе народни песни.

Димитар Ташов Ангелов познат како Димката Габерот е роден на 14 октомври 1916 година во кавадаречкото село Ваташа, во семејството на Ташо и Ленка Ангелови. Основно образование завршил во родното место,  а трети клас нижа гимназија во Кавадарци. По затварањето на голем број гимназии со Законот за заштита на државата, меѓу кои и гимназијата во Кавадарци, тој го завршил четвртиот клас и малата матура во Прилеп.

Во есента 1930 година, Димитар заминал во Белград, каде го продолжил своето образование на учителската школа. Тој ја завршил учителска школа во Белград, Заечар и Неготин Краина. За време на летниот распуст се дружел со Страшо Пинџур.

По дипломирањето се вратил во родното место и со група истомисленици го основале првото читалиште во Кавадарци во 1935 година. Димитар јавно говорел против власта поради што долго време бил без работа. Во пролетта 1937 година бил обвинет дека е комунист и бил уапсен со поголема група прогресивни луѓе. Одлежал три месеци затвор во Велес.

Во есента 1937 година, Димитар добил работа како учител во селото Дабниште, Но веќе во март 1938 година морал да замине на отслужување на воениот рок во Винковци. По враќањето од војска, заедно со Страшо Понџур и други учествувал во кампањата за Парламентарните избори, во кои д-р Илија Чулев бил избран за народен пратеник во Собранието на предвоена Југославија. 

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Димитар Ангелов бил надарен за уметност. Свирел на виолина, танцувал и глумел. Во 1939 година учествувал во подготовката и играл во Цанкаровата драма „Слугата Јернеј и неговото право“, изведена во кафеаната „Балкан“.

Во 1939 година Димитар повторно почнал да работи како учител во селото Радња. Од 1940 бил член на МК на КПЈ во Кавадарци. Неговата позиција како учител ја користел да ги обучува младинците од Бохула, Чемерско и Радња, да ракуваат со оружје.

Во јануари 1941 година, поради неговите активности, бил интерниран во логорот Меѓуречје кај Ивањица. Но, тука останал само три месеци. Поради настаните на 27 март 1941 година, кога е отфрлен пактот со Германија, Димитар и уште триесетмина други биле ослободени на 3 април 1941 година, три дена пред нападот на Германија врз Југославија.

По враќањето во Кавадарци, во средината на мај истата година, по иницијатива на Месниот комитет на КПЈ, бил избран за член на Воениот комитет. Тие имале за задача да собираат оружје, муниција и воен материјал кој останал по капитулацијата на војската на Југославија.  

По фашистичката окупација бил учител во селата Дабниште и Радња, а потоа преминал во илегала во 1942 година.  Во април 1943 година Димитар или Димката Габерот бил избран за политички комесар на Тиквешкиот НОПО „Добри Даскалов“ и на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ. Тој го кординирал и формирањето на гевгелискиот партизански одред „Сава Михајлов“ на падините на планината Кожуф.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Димката Габерот загинал на 10 јуни 1943 година во поставена заседа од бугарската војска и полиција при преминот на Црна Река, кај месноста Клинска Леса, Кавадеречко  

Димката Габерот бил речит, решителен и храбар борец кој имал низа успешни акции со одредот. Поради тоа, тој останал во сеќавање кај населението од Тиквешијата. Иако бил и опеан во повеќе народни песни, Габерот не бил прогласен за народен херој.

Continue Reading
Advertisement Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.

ЛЕГЕНДИ

Лазар Велков Тодев (1880 – 1924)

Published

on

Лазар Велков Тодев (1880 – 22 септември 1924) познат како Дивљанец или Дивљански, е македонски револуционер и војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација. Роден е во скопското село Дивље.

По професија е ѕидар. Влегува во Внатрешната македонска револуционерна организација во 1896 година, го предводи селскиот комитет во Дивље и врши курирски задачи. Во 1906 година е уапсен од властите и осуден на 15 години затвор. По Младотурската револуција во 1908 година е амнестиран. По 1910 година станува војвода на обновената ВМРО во Скопско. За време на Балканската војна во 1912 година Велков дејствува со четата во Скопско.

По Меѓусојузничката војна во 1913 година е уапсен од новите српски власти во Вардарска Македонија и фрлен во затвор во Белград. Во 1914 година успева да избега и во 1915 година се вклучува во чета, упаднале во Кумановско. Потоа дејствува со чета во своето родно Скопско.

По Првата светска војна се вклучува во работата на обновена од Тодор Александров ВМРО и повторно станува војвода на чета во Скопско. Негов секретар во 1924 година е Петар Станчев. Лазар Велков е тешко повреден во 1924 година во борба со српските војски во месноста Островица и се самоубива.

Четата на Лазар Велков (вториот одлево)

Тогашните окупатори (СХС) за да го пронајдат Лазар Велков измачувале и гореле четири жени од Скопска Сушица и Дивље сметајќи оти жените полесно ќе го издадат, но македонските жени не потклекнале и не ја предале четата на Лазар Велков. Слава му на Лазар Велков и на храбрите македонски жени од Сушица и Дивље.

Continue Reading

ЛЕГЕНДИ

Јордан Сиљанов – Пиперката

Published

on

Јордан Сиљанов – Пиперката (23. VI 1870 – 10. VIII 1903) – македонски револуционер, член и демирхисарски војвода на ТМОРО. Од 1897 година влегол во четата на војводата Дуко Тасев.

На печалба во Бугарија за последен пат заминал во летото на 1900 година. Со Ѓурчин Наумов – Пљакот се враќаат во Македонија и дејствуваат илегално. Во 1901 година влегол во четата на Никола Русински, а од 15. VIII 1901 година станал демирхисарски војвода. Учествувал на Смилевскиот конгрес и во Илинденското востание. Тој е еден од најпопуларните и најопеаните македонски војводи во народните песни.

Јордан Сиљанов е роден на 23 јуни 1870 година во кичевското село Козица. Потекнува од сиромашно семејство и уште во детството ќе ја почуствува целата тежина на селскиот живот. Јордан бил пргав и бунтовник по природа, кој за разлика од своето семејство тепко го поднесувал јаремот на турската власт. Омразата постојано се зголемувала

Таткото Сиљан Пиперковски, по чије презиме Јордан ќе го викаат Пиперката,  бил сиромашен селанец кој се занимавал со земјоделство и сточарство. Притиснат од немаштија, тој неможел да го школува својот син, но познавајќи го неговиот немирен дух, го однел во Битола да го учи фурнаџиски занает.

Јордан во Битола не останал долго и набрзо се враќа во своето село. Една ненадејна пресметка со група негови врсници од муслиманското село Другово, кои го пресретнале на враќање од пазар во Кичево, а во која го извлекол подебелиот крај, ќе го измени неговиот живот. Првобитната одлука да излезе ајдук, по наговор на неговите ја променил, и заминал на печалба во Софија. Таму продолжил да го учи фурнаџискиот занает.

Откако го научил знаетот и финансиски закрепнал, почнал да ги помага своите. Сепак никако неможел да ја заборави тортурата на османлиската власт врз своите соселани. Долгогодишната желба да се освети за сите понижувања му се исполнила. Јордан влегол во четата на Дончо Златков каде се запознал со ајдучкиот живот. По извесно време поминато во четата се вратил во Македонија каде престојувал неколку години.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Во 1895 година Јордан повторно се враќа во Бугарија.  Во тоа време во Софија, македонската емигрантска организација која била под влијание на бугарските власти формирала чети за т.н. ослободување  на Македонија. Привлечен од можноста да и помогне на сопствената земја, тој се приклучил на четите и заедно со Стојко Војвода и Кочо Љутата зема учество во т.н. Мелничко востание. Иако неук, учеството во ова таканаречено востание ќе му овозможи да ја осознае бугарската владина политика и нивната „ослободителна дејност“.

Јордан Пиперката легнат доле

Во 1897 година Јордан со својот соборец Никола Геројски, пристигнал во Кичевско. Набргу воспоставуваат контакт со Организацијата и се приклучуваат на четата на Војводата Дуко Тасев. Четата била формирана во есента истата година и била првата агитационо организаторска чета на ТМОРО на територијата на Македонија. Голема помош на четата им давал ѓаконот Јосиф од Кичевскиот манастир Пречиста, еден од раководителите на ТМОРО, а под чие раководство и упатство била организирана. Во октомври истата година, во првата акција на четата, во која покрај Дуко биле Јордан Пиперката, Никола Геројски, Јанаки Јанев и други, го ликвидирале Муарем бег – Ремко од село Сл’п. Четата е активна се до 1900 година кога го убиле прочуениот Абдураман бег од Дебар во месноста Лопушник, по што Јордан и другите се повлекуваат во Бугарија.

Јордан Пиперката не мирува и по извесен период поминат како печалбар во Бугарија, се вратил во Македонија со Ѓурчин Наумов – Пљакот. Во летото 1901 година влегуваат во четата на Никола Русински, кој бил испратен од Гоце Делчев да го организира Битолскиот револуционерен округ. Како одличен стратег и познавач на демирхисарскиот реон Јордан Пиперката бил назначен за реонски војвода

Од 15. VIII 1901 година, војводата Јордан Пиперката со својата чета дејствувал во Демирхисарско, Крушевско и Кичевско. Секаде каде што имало потреба да се одбрани народот, Јордан итал да помогне. Со својата чета, неприметно се движеле ноќно време, а по потреба знаеле за едно деноноќие да помине и по 60 километри. Ненајавено се појавувал сеејќи страв и трепет кај турските власти, кои безуспешно се обуваат да го ликвидираат. Бил многу храбар и снаодлив. „Немало турска потера што не ја надитрил и немало аскерски обрач што не го пробил“.

Од ден на ден неговата популарност кај македонскиот народ  растела, а неговите подвизи се прераскажувале со восхит. Народот повеќе не гледал во него обичен ајдук, туку револуционер кој се бори да ги заштити и ослободи од турскиот јарем. Станал симбол на револуционерната борба во овој крај. Додека македонскиот народ во него гледал свој заштитник, дотогаш Турците и Арнаутите со страв го изговарале неговото име. Во немоќ да го фатат, душманите создавале легенди дека Јордан го чувале духови.

На Конгресот кој се одржал од 2 до 7 мај 1903 година во Смилево, на кој бил ставен крај на дилемите за кревање на Илинденското востание, Демирхисарскиот реон бил преставуван од Јордан Пиперката и охриѓанецот Димитар Матлиев. На Конгресот било одлучено Битолскиот револуционерен округ да се подели во 10 револуционерни  реони  а за секој реон било избрано горско начелство од 3 до пет члена. За Демирхисарскиот реон биле назначени Јордан Пиперката, Георги Поп Христов, П. Кузман (с. Бобина), Христо Пасков.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

За време на Смилевскиот конгрес Јордан Пиперката со целата своја чета од 60 души бил стациониран во близина на Смилево. Иако со извесен сомнеж, несакајќи да се двои од другите, ги прифатил одлуките на Конгресот и со својата чета ги извршил сите неопходни припреми за кревање на востанието.

Од почетокот на Иленденското востание, односно од 2 па се до 9 август 1903 година, востаниците на Јордан Пиперката и Арсо Војвода, имаат неколку успешни битки во Демирхисарскиот и Кичевскиот крај. Меѓутоа набрзо неповолни вести за одвивање на востанието почнале да пристигнуваат. Додека реонската чета се распоредувала на патот Кичево – Битола, за да го попречи движењето на турскиот аскер, поголем одред на турска војска со артилерија и коњица од Кичево се движеле кон Крушево. Сместени кај месноста „Грнчарец“, реонската чета имала добар преглед на реонот, особено на патот Крушево преку Цер, Сл’п, Големо и Мало Церско.

Минувајќи покрај селата Дивајци и Арилево, претходницата на турската војска ненадејно наишла на селските чети. Војводите Велко и Злате кои биле на чело на 70 востаници не претпоставиле дека се работи за претходница. Тие започнале неравноправна битка, но откако сфатиле дека се работи за броен турски одред се повлекле со населението од Цер во гората. Останале само старците и болните. По влегувањето на Турците, селото било запалено, а немоќното население било зверски измачувано.

На помош на населението тргнал Јордан со својата чета, но паднал во заседа. Дошло до жестока пресметка. Востаниците кои биле изложени на жесток оган од брдските топови, немале друг излез освен незабележано да се повлечат со доаѓањето на ноќта. Откако се стемнило и пукотниците престанале, преживеаните востаници почнале да се повлекуваат кон селото Простиње. На бојното поле останале телата на славниот војвода Јордан Пиперката и  востаниците Милош Трајковски и Кузман Тодоровски од Бабино и Ѓорѓи Бошковски од Мало Црско.

Веста дека Јордан Пиперката не е повеќе меѓу живите, по извлекувањето од обрачот, ја донеле востаниците од неговата чета. Таа болно одекнала меѓу присутните и како молња се проширила во целиот крај. Истата ноќ, мртвите тела биле пренесени во селото Велмевци каде во присуство на многуброен народ биле погребани. Додека се збогувале со мртвите херои, заплакало старо и младо за војводата кој ги штител од душманите. Заплакал насобраниот народ  за Јордан Пиперката за кого додека беше жив прераскажувале легенди и пееле песни.Јордан Сињанов – Пиперката ќе остане запаметен како еден од најпопуларните и најопеаните македонски војводи во народните песни.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Continue Reading

ЛЕГЕНДИ

Ѓорѓи Абаџиев

Published

on

Ѓорѓи Абаџиев (7. X 1910 – 2. VIII 1963) е македонски писател, раскажувач романсиер, историограф, публицист и сценарист. Со родителите емигрирал во Бугарија. Бил член на Македонскиот литературен кружок (1938–1942) и на Македонскиот литературен кружок „Никола Вапцаров“ (1946–1947). Во 1948 година се враќа во Македонија, каде што во Скопје е еден од основачите и еден од најактивните соработници на Институтот за национална историја. Во 1972 г. се објавени неговите “Избрани дела“ во четири тома. Во сите негови дела темите на историјата имаат истакнато место и со право  се смета за историски белетрист.

Ѓорѓи Абаџиев е роден на 7 октомври 1910 година во Дојран. Рано останал без мајка, која умира во 1914 година. Во текот на Првата светска војна, кога населението на Дојран се иселува од градот поради близината на Солунскиот (Македонски) фронт, татко му со двајцата синови се сели прво во Неготино, а во 1918 година семејството емигрира во Ѓумурџина и Деде Агач, под грчка власт. Во 1920 година, по враќањето на татко им од заробеништво, семејството се иселува во Бургас, а во 1921 година во Плевен.

Но, преселбите не завршуваат тука. По смртта на поголемиот брат Александар, кој бил убиен во политичките пресметки на македонската емиграција, семејството на Димитар се преселува во Горна Џумаја (Благоевград). Од 1924 до 1932 година, Ѓорѓи живее во Горна Џумаја, каде завршува средно гимназиско образование. По осум години поминати  во Горна Џумаја, Ѓорѓи заминува за Софија, каде неколку месеци потоа се вработува во фабриката за каучук. По извесно време во Софија се доселува и неговиот татко Димитар, кој во меѓувреме се преженил и се вработил во истата фабрика.

Од 1934 до 1939 година, Ѓорѓи Абаџиев студира на Правниот факултет во Софија. Во овој период тој се вклучува во активностите на организациите на прогресивната македонска емиграција во Бугарија и е еден поактивните дејци на македонското ослободително движење.  Соработува со весникот „Македонски вести“, неофицијален орган на ВМРО (Об.),  кој излегува во Софија во периодот од јануари 1935 до јануари 1936 година и  во кој се застапуваат идеите за независна Македонија.

По забраната на „Македонски вести“ и прогонот на редакторите, тие работат полуилегално како Македонски публицистички кружок, нација и култура.  Истата 1936 година, Абаџиев во Софија ги издава книгите  „Последна средба“ и „Труд и луѓе“,  кои се неговите први уметнички цртици, репортажи и раскази.

Во 1938 година, поранешните редактори на весникот и други се појавуваат како Македонски литературен кружок (МЛК). Абаџиев е еден од основачите на МЛК во Софија, во кој влегуваат македонски литерати од левата ориентација, од сите три дела на Македонија. Меѓу основачите и членовите на МЛК кои ги поставуваат основите на  современата македонска литература се наоѓаат имињата на: Никола Вапцаров, Антон Попов, Михаил  Сматракалев (Ангел Жаров), Кирил Николов, Асен Шурдов, Ѓорѓи Абаџиев, Димитар Митрев, а подоцна се придружуваат Венко Марковски, Коле Неделковски и Митко Зафировски.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Програмскиот стремеж на Македонскиот литературен кружок, искажан преку лозунгот „Слободна и Независна Македонија“, претставува еден од најзначајните настани кои придонесоа во развојот на македонската национална свест. Во 1939 година, членот и основачот на Македонскиот литературен кружок Ѓорѓи Абаџиев, во својот критички осврт на расказ во кој се говори за борбата за ослободување од османлиите, во неможност да ја согледа македонската специфичнист, односно кои се македонските херои, ќе истакне дека една од најважните задачи е да се пресоздаде македонската историска реалност. Истата година, тој е еден од организаторите на штрајкот во фабриката, поради што бил отпуштен од работа.

Кружокот кој работи се до почетокот на 1942 г., постојано се собира на разни локации каде пред македонската емиграција ги пропагира прогресивните идеи за ослободување на Македонија од туѓото ропство.

Во текот на Втората светска војна. Ѓорѓи Абаџиев учествува во илегалната работа против фашистичкиот режим во Бугарија. По падот на режимот во 1944 година станал член на временото преставништвото на ГШ на на НОБ и ПОМ во Софија. Истовремено ја вршел должноста на секретар на Комитет на македонската емиграција во Бугарија, а во 1945 и 1946 година бил и член на Македонскиот Научен Институт во Софија.  Во овој период тој бил и уредник на возобновениот весник „Македонско знаме“ (1945 – 1947) кој го брани постеењето на македонската нација и ги застапува барањата на македонскиот народ. Исто така, од 1946 до 1947 година, тој е член и на Македонскиот литературен кружок „Никола Вапцаров“.

Во 1948 година Абаџиев се враќа во Македонија, каде што во Скопје е еден од основачите, в.д. заменик-директор и еден од најактивните соработници на Институтот за национална историја. Од 1949 г. тој е член на друштвото на писателите, а во март 1953 година бил избран и за еден од секретарите  на културното друштво “Матица на иселениците од Македонија”.

Литературната работа во татковината ја започнал со расказот „Двајцата другари“, што е објавен во Скопје, во 1948 година. Потоа ја издал збирката раскази „Изгрев“ (Скопје, 1950), по што следуваат: “Епопеја на ножот”  (Скопје, 1951), “Последна средба” (Скопје, 1953), романот “Арамиско гнездо” (Скопје, 1954),  романот “Пустина” (Скопје, 1961), раскази “Табакерата” (Скопје, 1962). Во 1972 г. се објавени неговите “Избрани дела“ во четири тома. Во сите негови дела историските теми имаат истакнато место и со право  се смета за историски белетрист.

Advertisement
Радио KISS FM – Македонска Радио Мрежа

Во 1958 година, сценариото за филмот „Мис Стон“ бил првиот негов чекор на Абаџиев  во филмската уметност. Потоа пишува и сценарија и радио драми. Во 1948 година за неговата работа е награден за проза од владата на НРМ, а во 1961 година е награден со октомвриската награда за романот “Пустина”.

По катастрофалниот земјотрес во Скопје (26.VII 1963), Ѓорѓи Абаџиев бил евакуиран во Куманово. Претходно оболен тој починал 2 август 1963 година, на ден Илинден.  Неговите посмртни останки се пренесени на гробиштата во Бутел во 1968 година.

Continue Reading
Advertisement
Вести25 mins ago

ВАЛМИР АЗИРИ ЈА ИЗБРИША ПОРАКАТА ЗА КРШЕЊЕ РАЦЕ И НОЗЕ – „ама тоа нема да го спаси од гонење“, Фејсбук ги има постовите

Вести25 mins ago

Приведено лице во тетовско за доиздржување затворска казна

Вести25 mins ago

НСДП против фанцускиот предлог

Вести25 mins ago

Стојаноска: Адеми да си поднесе оставка, неговото однесување е срамно за Собранието

Вести25 mins ago

Синдикатот на УКИМ го одложи протестот, за барањата ќе има дијалог со МОН и МФ

НА ДЕНЕШЕН ДЕН36 mins ago

НА ДЕНЕШЕН ДЕН: Во Софија е убиен македонскиот војвода Ѓорче Петров, а во Версај кај Париз е потврдено распарчувањето на Македонија

НА ДЕНЕШЕН ДЕН36 mins ago

ДЕНЕСКА Е СВ. ПРОРОК АМОС: Едвај жив беше однесен во неговото село Текуја кај Витлеем, каде што ја испушти светата душа

НА ДЕНЕШЕН ДЕН36 mins ago

ЕПИСКОП БАЧКИ ИРИНЕЈ: СПЦ ниту го фаворизира, а ниту може да го забрани името на Македонската православна црква

Вести36 mins ago

Изгласани измените на Законот за „недела неработен ден“ – занаетчиите повторно изземени

Вести36 mins ago

ВМРО-ДПМНЕ: ЕЛЕМ најавува ново поскапување на струјата од најмалку 17%

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

ЗА НИВ БИЛ МАКЕДОНЕЦ: Комити кои го преживеале Илинден во 1960 година му оддаваат почит на Пиринскиот цар Јане Сандански

НА ДЕНЕШЕН ДЕН4 weeks ago

Во Влахи во Пиринска Македонија е роден македонскиот револуционер, Пиринскиот цар, Јане Сандански

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Митот за големата преселба на словените научно срушен

Вести3 weeks ago

Редовен класен час на Мирка Велиновска !

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА3 weeks ago

Денес се навршуваат 2345 години од смртта Александар III Велики

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Британски лингвист за Македонскиот и Бугарскиот јазик

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 weeks ago

Архиепископот г.г. Стефан до Вартоломеј: Ве молиме – не заборавајте нѐ, помагајте ни да растеме

Вести3 weeks ago

„Кога народот ја зема правдата во свои раце, тогаш во два дена се апсат лица“ – силна поддршка за Алабакоски од јавноста!

ХРОНОЛОГИЈА2 weeks ago

Во Ваташа е објавено дигање на Тиквешкото востание против српскиот окупатор, за кое долго молчеа и историчарите

Лајфстајл4 weeks ago

Куќата во која сега ужива Цеца Аркан ја „заработил“ со коцка

НА ДЕНЕШЕН ДЕН1 month ago

НА ДЕНЕШЕН ДЕН: Oд предавство во Могила загинаа војводите Цветков и Дедо Андреја со 14 комити во бој со 300 души аскер

Вести1 month ago

КОВАЧКИ: Ковачевски и СДСМ да кажат дали знаеле и дали учествувале на средбите на Талат Џафери со лица кои се ризик за безбедноста

Вести2 months ago

Мицкоски: ВМРО-ДПМНЕ нема да поддржи отворање на Уставот

ХРОНОЛОГИЈА2 months ago

РАЃАЊЕ НА МАКЕДОНСКАТА НАЦИЈА ЕП 04

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 months ago

Денеска е Велигден

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 months ago

Свети Георгиј Исповедник

ХРОНОЛОГИЈА2 months ago

РАЃАЊЕ НА МАКЕДОНСКАТА НАЦИЈА ЕП 03

НА ДЕНЕШЕН ДЕН2 months ago

ВОЗБУДЛИВА ПРИКАЗНА ЗА МОШТИТЕ: Ова е вториот гроб на светиот Лазар во Ларнака на Кипар

Лајфстајл3 months ago

Концертен рекорд на Ацо Пејовиќ во СКОПЈЕ: Над 12.000 луѓе наизуст пееле, публиката „во транс“ на песните од Тома!

Вести3 months ago

ЗГРОЗЕН СУМ ОД ОВАА ДРЖАВА И СУДСТВО – се огласи таткото на загинатата Викторија, мајката се гушеше во солзи!

Историја

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА2 weeks ago

МИСТЕРИЈАТА ТРАЕ: Македонското национално прашање му пресуди на Кочо Рацин!?

Рацин бил смртно ранет, но не починал веднаш, туку неколку часа подоцна. Иако имало доволно време да биде однесен до...

ХРОНОЛОГИЈА2 weeks ago

Во Ваташа е објавено дигање на Тиквешкото востание против српскиот окупатор, за кое долго молчеа и историчарите

Тиквешкото востание, кое долго време било табу-тема и за историчарите, е прво востание во Македонија по Илинденското, дигнато десет години...

ЛЕГЕНДИ3 weeks ago

Димитар Ангелов – Габерот

Димитар Ангелов – Габерот (14. X  1916 – 10. VI 1943) е македонски деец на комунистичкото движење и еден од...

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА3 weeks ago

Денес се навршуваат 2345 години од смртта Александар III Велики

Денес се навршуваат 2345 години од смртта на најголемиот светски војсководец и Крал на Македонија и Македонците, фараон на Египет...

ЛЕГЕНДИ3 weeks ago

Лазар Велков Тодев (1880 – 1924)

Лазар Велков Тодев (1880 – 22 септември 1924) познат како Дивљанец или Дивљански, е македонски револуционер и војвода на Внатрешната...

ЛЕГЕНДИ3 weeks ago

Јордан Сиљанов – Пиперката

Јордан Сиљанов – Пиперката (23. VI 1870 – 10. VIII 1903) – македонски револуционер, член и демирхисарски војвода на ТМОРО....

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Митот за големата преселба на словените научно срушен

Според напишаното може да се увиди дека Грците и Бугарите се вештачка творба за да се негира постоењето на Македонците...

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Дипломатски допис за аферата „Мис Стон”

Во август 1901 година, македонските револуционери на чело со Јане Сандански ја задржале aмериканската мисионерка Хелен Стон (Helen Stone) со...

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Британски лингвист за Македонскиот и Бугарскиот јазик

Британскиот лингвист Џорџ Кампбел во својата „Збирка на светските јазици“ (“Compendium of World Languages”), прв пат издадена во 1991 година,...

ЕНЦИКЛОПЕДИЈА4 weeks ago

Нови докази за постоењето на Македонците пред 1945 година

ГЕРМАНСКА КАРТА од 1940 година била презентирана пред штабот наВермахтот, кој подготвувал планови за окупација на Југославија. Клучен детал за...

Популарни вести

AllEscortAllEscort